l-l @ R u Z @ l\/l e !!!

              ขอเล่าหน่อยของ Solo สมาชิก NEWS แต่ละคน ใน NEWS Diamon จากที่ดูมาทั้งหมด ของเรียวจังเท่ห์สุดอะ แล้วพวก PV แบบมัน art ดีอะ ดูแล้วเท่ห์บวกมีเสน่ห์มาก ของชิเงะฮาสุด มันตลกดีอะ ตอนแรกที่เห็นชุดเด็กผู้หญิงม.ปลาย แล้ว เฮ้ย ทำไปได้ น่ารักกว่าผู้หญิงอีก ฮ่าๆ โดยรวมของ PV มันน่าสนใจและขำๆดีอะ
ของเทชชี่ เศร้าสุดหละมั้ง เพราะมันเป็นเพลงช้าๆนิ ภาพรวมของ PV นี้เราไม่ชอบอะ มันไม่ดึงดูดอะ ของมะพี ก็เต้นเยอะ คล้ายๆกับของมัตซึ แต่ของมะพีแบบผู้ชายเท่ห์ๆเต้นอะ คนบ้าไรหวะ ขยับตัวยังดูดี ฮ่า ภาพรวมของ PV ก็เฉยๆนะมันไม่แปลกตาเท่าไหร่อะ ของมัตซึ เปิดมาตอนแรกนึกว่าจะขำกับไอชุด super man แต่ไปๆมาๆ เอ๊ะมันเหมอน PV ของพวกเกาหลีเลยอะ มีเต้นๆกับเรื่องราวแปลกๆ แต่คิดว่าถ้าเต้นอย่างเดียวน่าจะโอกว่า เพราะมัตซึเต้นแล้วมันจะพริ้วๆอะ ของคนสุดท้าย โคะ ความเท่ห์เป็นรองเรียวจังเล็กน้อย  ถ้าไม่นับรวมกับที่เฮียแกมาบิดเร้าเหมือนหนอนโดนเขี่ย โชว์แผ่นอก ช่วงบนของแก ฮ่าๆ แบบว่า ไม่เคยติดภาพเขาแบบเซ็กซี่อะ พอดูๆแล้วมันฮ่ามากกว่า แต่ส่วนอื่น โอเชอยู่นะ นับว่าเท่ห์เลย ฮ่าๆ จบความไร้สาระภาค 2

               ไร้สาระไปได้อีกทุกๆวัน และพลัดวันประกันพรุ่งไปอีก เหอๆ ทำตัวมั่วซัวตามเคย ด่าตัวเองเล็กน้อย แล้วก็จบบลอคหน้านี้ดีกว่า

           เมื่อวานเนื่องจากนั่งทำงานไปด้วย และเปิดyoutube ดู คอนคัตตุน2007 กับ 2008 ไปด้วย เลยทำให้ได้ข้อสรุปหลายๆอย่างเริ่มจากคนแรก คาเมะจัง ปี2007 นี่ก็น่ารักนะ ชอบเพลงโซโล่มากๆ แต่ในทางตรงกันข้าม 2008 โครตรับไม่ได้กับทรงผมป้าๆของคุณเธอ โดยสรุปแล้ว เมะนี่มันออร่าจริงๆน่ารักมาก แต่มันใช้เสน่ห์ของมันมากเกินไปปปป ทำให้หลายๆครั้ง เริ่มไม่แน่ใจว่ามันใช่ผู้ชายป่าวหวะ หรือบางทีก็ด่ามันในใจ ทำไมแรดได้ขนาดนี้ คนต่อมา จิน ก็รู้ๆๆกันอยู่ว่า จินนี่มันหล่อ  แต่มันหล่อแบบมีเสน่ห์แล้วใช้เสน่ห์ของตัวเองได้ออกมาแบบถูกทางอะ (ฮ่าๆ เป็นครั้งแรกที่ตัวเองด่าเมะ แล้วชมจินมัน) แล้วยิ่งในโซโล่ของจิน มันจะแบบโอเชอะ ดูแล้วแบบผู้ชายคนนี้น่าหลงไหลหวะ คือ โดยรวมมันไม่มีที่ติอะ ต่อไป จุนโนะ เป็นผู้ชายที่หล่อจริงๆนะ เรายังจำครั้งแรกที่เราเห็นหน้าจุนโนะตัวเป็นๆอะ แต่ว่าเป็นคนที่ใช้เสน่ห์ในความหล่อของตัวเองไม่เป็น (คิดว่างั้น) คือ ถ้าจุนโนะลองเล่นหูเล่นตา หรือทำตัวแบบจินเมะ เราว่าจุนโนะมันจะดึงดูดมากกว่านี้อะ ในส่วนของโซโล่เพลงของจุนโนะ เราไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะเราไม่ชอบเพลงสไตล์แบบนั้น คนต่อไป พี่คิ เฮียเท่ห์หวะ เป็นคนที่มีความสามารถที่ดึงดูดอะ เราชอบเวลาเฮียแกร้องแลป เฮียจะดูดีมาก แต่เวลาอื่นๆ ที่บางทีเฮียแกชอบทำแบบเถื่อนๆ ก็แอบบรับไม่ได้ ถ้าพูดถึงโซโล่เฮีย ก็รับประกันความเท่ห์อะ แต่ make your wet ของเฮียก็ไม่ไหวอะค่ะ แรงและหื่นได้อีก ไอที่บอกไม่ไหวนี่ไม่ใช่ไม่ชอบนะ แบบว่าชอบอะ ฮ่าๆ แล้วก็มาถึงทัตจังคนสวย เราว่าเจ๊มีความเป็นตัวของตัวเองสูงนะ เวลาโซโล่ เขาจะถ่ายทอดตัวเขาออกมาได้ดีเลยอะ มันทำให้หลงใหลได้เลย ชอบเวลาเขาร้องเพลงมากๆ แล้วก็ชอบเวลายิ้มๆอะ คือ เป็นผู้มีภาพลักษณ์ที่ไม่น่าจะไปต่อยมวยได้เลย และคนสุดท้ายยยย พี่อึ้น เฮียฮาได้ตลอด ชอบที่เฮียเป็นแบบนี้อะ มันจะดึงดูด เพราะเฮียดูป้ำๆเป้อๆ ดูตลกๆ ทุกอย่างเลย บีทบอกเฮียตอนที่ฮัม bokura... แล้วทำเสียงกลองไปพร้อมกันอะ แล้วมีเด็กjr อีกคนมาสีไวโอลีน ชอบช่วงนั้นมากเลย รู้สึกมันเยี่ยมหวะ ในส่วนโซโล่ของเฮีย เราก็ชอบ ชอบเสียงเฮียอะ มันโดนจายยยยฮ่าๆ สรุปแล้ว เราชอบทั้งหกคนที่มารวมกันเป็นKAT-TUN อะ มันเป็นอะไรที่เยี่ยมยอดสุดๆแหละ

                 พักนี้ก็บ้าๆบอ ทั้งๆที่จริงตัวเราไม่ควรทำ เพราะงั้นการกระทำครั้งนี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของตัวเราหรือเปล่าก็ไม่รู้ จากนี้ไปก็ต้องจริงจังกับชีวิตมากกว่าเดิม เดินหน้าต่อไปมากกว่าเดิม หลายสิ่งๆหลายอย่างอาจจะเปลี่ยนไป เพราะฉะนั้นก็อยากจะบอกว่า ขอบคุนสำหรับความรู้สึกที่ตามติดมาตลอด 7 ปี ขอบคุนจริงๆ ที่ทำให้เรามาถึงทุกวันนี้ได้ เราก็ไม่รูว่าปีต่อๆไปของเราจะเป็นอย่างไร เราอาจจะหยุดความรู้สึกนี้เมื่อไหร่ เราตอบไม่ได้ แต่ ณ วันนี้ก็มีหลายสิ่งที่ยืนยันความบ้าบอของตัวเอง หรืออาจจะบอกว่าเครื่องพิสูจน์ความบ้าสำหรับคนๆนึงที่มันยาวนานเหลือเกิน ฉะนั้น ขอจบบลอคหน้านี้แต่เพียงเท่านี้.

          ชื่อหัวข้อบ่งบอกความยาวนาน การย้อนรอยสถานที่ที่เคยไปตามจูเนียร์ เมื่อ 5 ปีก่อน วันนี้มีโอกาสอีกครั้งที่กลับไปเยือน โรงเรียมมณเฑียร ย่านพระราม 3 อีกครั้ง เพราะภารกิจในการเข้าไปร่วมฟังในงาน " NCSEC 2009 Green Computing Technology " [รายละเอียดของงานไว้พูดทีหลัง 555+]

หน้าโรงแรม คิดว่าถ่ายมาได้ดีสุดๆแล้วอะ

อีกสักชอต

          เข้าประเด็นของเรา จากเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ที่เป็นครั้งล่าสุด ของชายหนุ่มในค่าย Johnny Junior ที่ยกโขยงกันมาโดย TxT , Kattun และอื่นๆ (ต้องขออภัยที่ไม่ได้บอกชื่อ เพราะเราจำไม่ได้มันนานเกินไป)  ในการมาเปิด  one-2-call Freedom Music Presents Thai J-Pop Concert (หามาจากเนตสดๆร้อนๆ ถ้าถามตามความจริง จำชื่อไม่ได้หรอก นานเกินไป ) โดยครั้งนั้น พวกเขาก็ได้พักที่โรงแรรม มณเฑียรแห่งนี้นี่เอง ใครแฟนพันธ์แท้ต้องจำได้แน่นอน ซึ่งพอเราไปถึง สิ่งแรกที่ประทับใจมากจนลืมไม่ลงเลย คือ ทางเข้าโรงแรมที่แสนลาดชัน [ไม่ได้ถ่ายมา ถ้าไม่ลืมพุ่งนี้จะถ่ายรูปมาใส่]  

           ใครแฟนพันธ์แท้ ก็คงจะจำกันได้ กับภาพเหตุการณ์ตอนวิ่งตามรถบัสที่หนุ่มๆเขานั่งกัน บางคนถอดรองเท้าวิ่ง บางคนรองเท้าหลุดหาย บางคนล้มกลิ้งคลุกไปกับพื้น และบางคนของหล่นหาย แต่ภาพที่เราจำได้ คือ เราวิ่งกระโดดข้ามคนที่ล้ม เพื่อจะวิ่งตามรถ และจะได้ไม่หกคะเมนตามเขาไป (แอบแก้ตัวเล็กน้อย) ตอนนั้นรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักวิ่งกระโดดข้ามรั้วของทีมชาติ มือหนึ่งถือกล้อง อีกมือจับกระเป๋า ตามองคาเมะ 555+ แล้วมือที่ถือกล้องก็กดรัวอย่างมั่วซัว ซึ่งกล้องอันนั้นรุ่นโบราณ ยังใช้ฟิมล์อยู่เลย ล้างออกมานี่ เห็นแต่ขอบรถ มีชัดๆอยู่ประมาน 2 รูป คิดๆแล้วตอนนั้นยังขำตัวเองอยู่เลย

รูปที่ถ่ายมาตอนนั้น ที่จริงมันชัดกว่านี้นะ แต่ไม่ด้วยความขยันมาก
ไม่อยากเดินลงไปเพื่อหยิบเครื่องแสกนมาเปิด เลยเอากล้องมือถือถ่ายแทนเลยมัวๆ
(สังเกตมือขอบล่างของรูป แต่ละคนโหยหามากๆ ฮ่าๆ)

            จากนั้นก็ลงรถมายัง ณ ประตูทางเข้าโรงแรม ภาพเหตุการณ์ประทับใจก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อตอนนั้น ที่เพื่อนคนนึงใส่กางเกง JJ ขาสั้น รองเท้าแตะหนีบ เสื้อยืดธรรมดา ลง Taxi มา (มันโดดเรียนอุ๊) ซึ่งยามที่เปิดประตูเขาเห็นแล้วไม่เปิดประตูให้มันอะ สุดท้ายมันเลยผลักเขาไปเอง 555+ และเหตุการณ์ประทับใจที่ประตูอีกอย่างคือ การเดินออกมาของหนุ่มที่จะมาขึ้นรถบัส ตอนนั้นแต่ละคนออร่ากระจายจนเราจะเป็นลม ติดใจพี่คิสุดๆ อย่างหล่อเลย

ลืมถ่ายมา เลยไปจิ๊กมา ถ้าพุ่งนี้ไปแล้วไม่ลืมจะไปถ่ายมา

            แล้วเราก็เดินเข้าไปภายในโรงแรม เป็นโรงแรมที่ให้ความรู้สึกดีชะมัด มีความสุขมากๆ แล้วเราก็เงยหน้าไปมองบนระเบียงที่จำได้ติดตา ภาพตอนนั้นที่หนุ่มหล่อยืนเรียงรายบนระเบียง ถ้าสามารถชี้นิ้วแล้วสอยลงมาได้สักคนก็คงดี เริ่มเพ้อแหละ เอาเป็นว่า ถ้าตอนนั้นยังจำกันได้ก็ตอนที่หนุ่มๆเขาใจดี ยอมออกมาโบกมือให้แฟนๆได้เก็บภาพกันไปหลายเซต และทำกำไรให้แฟนๆได้มากมายด้วย ฮ่าๆ และก็มีฉากที่ระเบียงหลายครั้ง ตอนเที่ยงของวันนึงน่าจะเป็นวันที่จะแสดงคอนเสริตหรือเปล่า จำมะได้  แล้วก็ตอนบ่ายของอีกวัน วันสุดท้ายที่จะกลับมั้ง รู้สึกจะเป็นวันอาทิตย์ ตอนนั้นจำได้ว่าโดดเรียนพิเศษไปตาม และตอนดึกของวันเดียวกัน ออกมาตอนก่อนกลับ แล้วก็มีร้องเพลง "ฉันยังยืนที่เดิม เฝ้าคอยมองดูเธออยู่เสมอไป นานแสนนานเพียงใด หรือไกลสุดขอบฟ้า ฉันยังยืนที่เดิม แม้วันใดมีทุกข์และน้ำตา เพียงเมื่อเธอมองมา ฉันยังยืนที่เดิม" ซึ่งเพลงนี้ทำใครหลายคนหลั่งน้ำตาในวันสุดท้ายกับการจะกลับบ้านของเหล่าจูเนียร์ และอีกทั้งเพลงนี้ที่ทำให้เกิดฉนวนบางเรื่องกับแฟนคลับ G-M (ขอใช้อักษรย่อ เด๋วจะกลายเป็นกระทู้จุดฉนวน 555+) ที่หาว่า TxT ไป copy เพลงนี้มา  งานนี้เหล่าแฟนๆก็เดือดอะค่ะ เพราะมันของ TxT อยู่แล้ว เขาเอามาแปลงเป็นไทย เพื่อคอนเสริตครั้งนี้โดยเฉพาะ สำหรับแฟนๆ งานนี้ แฟนคลับ G-M ก็ปล่อยไก่ไปตัวเบ้อเร้อ  ฮ่าๆ เอาหละพูดเรื่องระเบียงไงออกไปไกลพาดพิงชาวบ้านเขาแล้วนี่ มาพูดถึงระเบียงกันต่อ (คำพูดต่อไปจะเป็นเรื่องบ้าๆของคนๆนึง ใครที่เปิดเข้ามา แล้วจะรับไม่ได้ก็ข้ามไปย่อหน้าถัดไปเลยนะค่ะ อย่ามาอ่านมันเลย) ซึ่ง ณ ระเบียงนั้น ภาพที่เราจำได้ติดตา คือ ภาพที่คาเมะส่งจูบทิ้งท้ายก่อนเดินไป ตอนนั้นไอเราที่บ้าบอ ก็เอามือคว้าจูบนั้นมาปิดปากตัวเอง 555+ มันฝังใจและประทับใจจริงๆ

รูปอดีตแต่เก่าก่อน ไปจิ๊กของเขามาอีก ของเรามันหายไปอยู่แห่งหนตำบลใดก็ไม่รู้แล้ว

ระเบียงกล้องมุมนอน

ระเบียงกล้องมุมตั้ง

             จากตำแหน่งล่างระเบียง คราวนี้เราก็ขอไปยืนสัมผัสตำแหน่งบนระเบียงกันบ้าง ก็ไปลูปๆ ถูๆขอบระเบียง อย่างกะจะได้เลขสักตัวไปซื้อหวย แบบอยากสัมผัสความรู้สึกเมื่อ 5 ปีก่อน แล้วก็มองลงไปข้างล่าง วิวบนนี้มันช่างงดงามจริงๆ ซึ่งตอนนั้นข้างล่างเต็มไปด้วยแฟนคลับ ซึ่งเราคิดว่าพวกหนุ่มๆเขาก็คงจะดีใจแหละมั้ง ที่เห็นแฟนคลับเยอะขนาดนั้น (เทียบกับตอนนี้ก็จำนวนเท่าแฟนคลับดงบัง หรือ sj มั้ง แอบพาดพิงหน่อย)

บนระเบียง ตอนถ่ายมือสั่น เพราะตื่นเต้น (ความจริงจะขึ้นรถกลับบ้านแล้ว เลยรีบกด555+)

ไปจิ๊กรูปฉัดๆมา

            สถานที่ถัดมา ร้านขายของที่ระลึก เดินลงไปตามบันได อันนี้เหมือนเคยได้ยินมาว่าหนุ่มๆเขาก็เคยเข้ามาเดินตอนดึกๆ พอดีตอนนั้นยังเป็นเด็กอนามัย ต้องกลับบ้านตรงเวลา ดึกๆเลยไม่ได้ไปเฝ้าดูเขา เลยเอามาเล่าต่อเฉยๆ ผิดพลาดก็ขออภัย เพราะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์

รูปนี้รู้สึกจะเป็นรูปที่ทางเดินลงมาจากชั้นบนๆ แล้วมันจะไปบรรจบกับ
ทางเดินลงไปร้านขายของที่ระลึกมั้ง เพิ่งไปมาก็ยังลืมเลย 555+
creditรูปจำไม่ได้ ไปซื้อมาหรือใครให้มาก็ไม่รู้

            และสถานที่สุดท้าย งานเลี้ยงมื้อดึก ที่เคยเห็นจากรูปถ่าย ตอนนู้น จำได้ว่า รูปที่เคยเห็นหน้าเมะเหมือนมันเมาๆ อันนี้เนื่องจากการเบื่อนั่งฟังในงาน เราเลยออกมาเดินเล่นข้างนอกแทน ก็นะข้างนอกสวยดีอะ เดินๆถ่ายรูปแต่รอบๆ ลืมถ่ายรูปโต๊ะกินเลี้ยง ฮ่าๆๆๆ

 
ศาลาริมน้ำ วิวกำลังสวย แต่ดันมีคนมายืนอยู่

มุมนี้เล่งอยู่นาน แต่มือถือได้เท่านี้อะ ^^

ปิดท้ายการย้อนรอยด้วยรูปเรือที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ

          เอาหละมาพูดเรื่องงานที่ไปมาวันนี้บ้าง ก็เป็นงานเกี่ยวกับความรู้ด้านคอมพิวเตอร์แหละ แบ่งเป็น 4 ส่วน คือ com system, com network, AI, DSP ซึ่งงานนี้มหาลัยของเราเป็นเจ้าภาพ เลยได้ไปงานฟรีๆโดยไม่เสียตังค์ ตอนแรกเกือบจะได้ไปฟรีไม่เสียตังค์ แถมได้ตังค์บวกข้าว แต่โชคดีเกินไป คนเลือกดันคัดเราออก เลยอดเงิน แถมอดกินอาหารจากโรงแรมอีก เสียดาย T^T แต่ก็นะตอนเขาพักก็มีขนมจากโรงแรมมาให้กิน ถือว่าบุญปากจริงๆ อร่อยมากมาย ขากลับเลยแวะซื้อกลับมาฝากป๊าม้าคนละชิ้น วกกลับมาเรื่องสาระบ้าง พูดๆไปออกไปนอกโลกทุกที่ เนื้อหาที่เราเลือกไปฟังวันนี้ เราก็เลือกฟังที่มันเกี่ยวกับ web ที่สอดคล้องกับชีวิตเรา ณ ปจบ. แต่ก็นะ ฟังไม่รู้เรื่องอะ ไม่นั่งเล่นบ้าง ก็สัปปะหงก ไม่สัปปะหงก ก็นั่งวาดรูปเล่น สรุปตั้งใจฟังอยู่อันเดียว เพราะมันเกี่ยวกบโปรเจคจบ ฮ่าๆ เพราะงั้นก็เลยได้ความรู้แถมกลับบ้านมานิดนึง ^^ พอพูดเรื่องมีสาระเลยไม่รู้จะเขียนอะไรเลย เพราะงั้นก็จบเรื่องที่เกือบจะมีสาระของเราเพียงเท่านี้

สืบเนื่องจากวันอาทิตย์ที่ผ่านมา หลายคนคงเกิดอาการคิดถึง Λucifer อย่างแน่นอนอะ เลยไปหาที่โหลดเพลงมาแปะไว้ Credit: jrockmusic.net & wiki

Datenshi BLUE (single) – 1999/09/15(highest ranking: 16th,12 weeks in the charts)
     01 Datenshi BLUE 堕天使 BLUE
     02 Silent Melody
     03 Datenshi BLUE (off vocal version) 堕天使 BLUE (off vocal version)

C no Binetsu (single) – 1999/11/03 (8th, 7 weeks)
     01 C no binetsu Ｃの微熱
     02 PLASMAGIC
     03 C no binetsu (off vocal version) Ｃの微熱 (off vocal version)

LIMIT CONTROL (album) – 1999/12/08 (6th, 8 weeks)
     01 Legend Legend
     02 Datenshi BLUE 堕天使 BLUE
     03 PLASMAGIC
     04 Sekai de ichiban kirei na mono 世界で一番キレイなモノ
     05 C no binetsu Ｃの微熱
     06 Silent Melody
     07 DUMMY
     08 Midnight Crow
     09 Dakishimeru tani nani ga dekirun darou 抱きしめる他に何が出来るんだろう？

TOKYO Illusion (TOKYO Gensou) / LUCY (single) – 2000/02/16 (11th, 7 weeks)
     01 TOKYO gensou TOKYO 幻想
     02 LUCY
     03 TOKYO gensou (off vocal version) TOKYO 幻想 (off vocal version)
     04 LUCY (off vocal version)

CARNATION CRIME (single) – 2000/ 06/07 (9th, 5 weeks)
     01 CARNATION CRIME
     02 DUMMY (live version 2000. 04.14)
     03 Midnight Crow (live version 2000.04.14)
     04 CARNATION CRIME (off vocal version)

VISION FILE FILM: ESCAPE (PV compilation DVD) – 2000/06/28 (4th)

JUNK CITY (single) – 2000/08/02 (9th, 4 weeks)
     01 JUNK CITY
     02 Rinne no hitomi 輪廻の瞳
     03 JUNK CITY (off vocal version)
     04 Rinne no hitomi (off vocal version) 輪廻の瞳 (off vocal version)

TSUBASA (single) – 2000/11/08 (11th, 4 weeks)
     01 TSUBASA
     02 See You
     03 TSUBASA (off vocal version)
     04 See You (off vocal version)

BEATRIP (album) – 2001/02/21 (10th, 3 weeks)
     01 Jirai nari 地雷也
     02 Warueru maguma フルエルマグマ
     03 LOVE & PAIN
     04 TOKYO gensou TOKYO 幻想
     05 LUCY
     06 CARNATION CRIME
     07 Ego vision エゴビジョン
     08 JUNK CITY
     09 TSUBASA
     10 SHELTER

Be-Trip Tour 2001 (live DVD) – 2001/05/30 (1st)

Hypersonic Soul (single) – 2001/08/01 (16th, 3 weeks)
     01 Hypersonic Soul ハイパーソニックソウル
     02 CASTAWAYS
     03 Hypersonic Soul (off vocal version) ハイパーソニックソウル (off vocal version)
     04 CASTAWAYS (off vocal version)

VISION FILE FILM: ESCAPE 2 (PV compilation DVD) – 2001/11/07 (no info)

Regret (single) – 2002/02/06 (18th, 3 weeks)
     01 Regret Regret
     02 Heavy Style
     03 Regret (off vocal version)
     04 Heavy Style (off vocal version)

ELEMENT OF LOVE (album) – 2002/03/13 (17th, 2 weeks)
     01 ELEMENTS
     02 Jealousy
     03 Desire
     04 Regret Regret      05 Orange
     06 BLACK SHADOW
     07 Graduation
     08 Poker Face
     09 Shooting Star
     10 Hypersonic Soul ハイパーソニックソウル
     11 LABYRINTH
     12 except

Realize (single) – 2002/08/07 (15th, 2 weeks)
     01 Realize
     02 Kono te no naka ni この手の中に
     03 Realize (off vocal version)
     04 Kono te no naka ni (off vocal version) この手の中に (off vocal version)

THE BEST (best-of compilation) – 2002/12/05 (15th, 2 weeks)
     01 Datenshi BLUE 堕天使 BLUE
     02 C no binetsu Ｃの微熱
     03 TOKYO gensou TOKYO 幻想 04 LUCY
     05 Midnight Crow
     06 CARNATION CRIME
     07 JUNK CITY
     08 LOVE & PAIN
     09 TSUBASA
     10 Hypersonic Soul ハイパーソニックソウル
     11 Ego vision エゴビジョン
     12 Regret Regret
     13 Shooting Star
     14 Desire
     15Realize
     16 See You
     17 HURRY

LAST TOUR 2002-2003 ENERGY TOUR FINAL AT TOKYO KOKUSAI FORUM (live DVD) – 2003/03/26 (no info)

[Report] Makoto Koshinaka in Thailand 

วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน 2552

          เช้านี้ตื่นมา ทำตัวให้เหมือนจะไปเรียนอะ เพราะวันนี้เปิดเทอมวันแรก แต่งตัวเสร็จ ทำทุกอย่างเสร็จ ก็มาสารภาพกับพระมารดาว่า วันนี้จะไปตามมาโกโตะนะ แต่ตอนบ่ายอะจะไปเรียน แล้วเราก็รอพวกพี่ๆเขา บอกนัดเรา 8 โมง แต่สุดท้ายออกมากัน 9 โมงอะ แล้วเราก็ไปที่ BTS วงเวียนใหญ่ เพื่อไปลง BTS นานา เพราะจะไปที่คลื่น J-Channel

เวลา 10.30 น. ที่ สุขุมวิท ซอย 3 : คลื่น J-Channel

            ไปถึงเขาก็เช็คชื่อ แจกรูป แต่เราดันส่ง sms ไปทีหลังอะ เลยไม่มีชื่อ  แต่พี่เขาใจดีก็ให้รูปเรา ตรงนั้นก็ดีนะ เป็นแบบที่นั่งโซฟา แล้วเป็นกรอบสี่เหลี่ยมใสๆอะ เห็นหน้ามาโกโตะแบบชัดๆมากๆเลย แล้วเขาก็สลับๆกันแบบแบ่งๆกันดูอะ รายการเขาก็มีแบบถามมาโกโตะเรื่องนู้นเรื่องนี้ แต่เราไม่ได้ฟังไง มัวแต่เคลิ้มกับหน้ามาโกโตะ 555 แล้วเขาก็มีให้มาโกโตะเลือกจากรายชื่อที่ส่ง sms ไปอะ มี 2 คนได้เข้าไปคุยในรายการ โคตรโชคดีเลย แถมเขายังให้โปสเตอร์พร้อมลายเซนอีก แล้วก็มีให้ตอบคำถาม โดยส่ง sms ไป แล้วแรนดอมออกมา 2 คน คนที่ตอบถูกก็ได้โปสเตอร์พร้อมลายเซน ดีจังวุ้ยยยย จากนั้น ก็มีพวกนิตยสารอะ มาถ่ายรูปมาโกโตะ เขากออกมาถ่ายข้างนอกนะ จากนั้น เขาก็ถ่ายกับแฟนๆอะ แต่เราไม่ได้เอากล้องไป เพราะงั้นต้องเมลล์ไปขอจากพี่ๆที่คลื่นวิทยุนั้นอะ จากนั้นมาโกโตะก็ออกไป

           แล้วเราก็นั่งรถ taxi ตามมาโกโตะอีกเช่นกัน งานนี้เขากลับโรงแรม แล้วก็มีพวกนิตยสารมาสัมพาดอีกเช่นเคย รอตรงนั้นนานมากอะ รอจนหลับไปพี่ๆคุยกันเลยตื่นเลย แล้วก็หารเงินกับพี่เขาไปซื้อ แฮมเบอร์เกอร์ KFC เป็นเซต กับน้ำแร่กระป๋อง ยี่ห้อปาริเย้ ฝากพี่คนขับรถตู้ไปให้กับ มาโกโตะ ตอนมาโกโตะลงมาจากห้องในโรงแรมก็น่ารักนะ จากนั้นเราก็ตามต่อค่ะ

         ตามกันหลายคันมากอะ taxi ต่อกันยาวมาก สุดท้ายดันหลุด แถวๆเพลินจิต ที่นี้เริ่มวุ่นอะค่ะ แต่สุดท้ายพี่ๆอีกคันก็บอกให้ไปที่โรงแรมคอลลาจ แล้วก็แยกกันเดินหา เรากับพี่ P ก็โชคดี เดินไปหาเจอก่อนชาวบ้านเลย พี่เขาจำผมมาโกโตะได้ ก็เลยไปรอกันอีกครั้ง มาโกโตะมานั่งกินข้าวกับโอโต้ซัง โคจิซัง เพื่อนของมาโกโตะ(เห็นพี่ๆเขาบอกว่า เป็นนักฟุตบอลอะ) แล้วก็เจ๊ผู้หญฺงที่หน้าตาน่ารักอะ เราก็ไปนั่งรอแถวหน้าห้องน้ำ แล้วมาโกโตะก็ออกมาเข้าห้องน้ำอีกแล้ว งานนี้ ห้องน้ำ ช่วยชีวิตตลอด แล้วก็เลยบอกเขาว่า ขอถ่ายรูปกับกลุ่มเราใบนึงได้ไหม แบบไม่ได้ขอเพื่อถ่ายคู่นะ ขอแบบถ่ายกลุ่มเราทั้งกลุ่ม มาโกโตะก็บอกว่า chotto ก็เลยคิดกันว่า มาโกโตะ อาจจะท้องเสียไปเข้าห้องน้ำมา แล้วไม่สบายเลยไม่อยากถ่ายด้วย 555 ก็เลย ไม่เป็นไร นั่งรอต่อไป จนพอเขากินเสร็จออกมาข้างนอก เขาก็เรียกให้แฟนคลับมาถ่ายรูปกลุ่มอะ ชอตที่ประทับใจมากที่สุด คือ เขาหันมาทางกลุ่มเรา แล้วกวักมือเรียกอะ ชอตนั้นปราบปลื้มมากอะ เพราะกลุ่มเราเดินมาจากมุมไกล แต่เขาก็ยังจำที่ขอเขาได้ โอ๊ยยย yasashii สุดๆอะ รักตายเลย แต่สุดท้าย กลุ่มเราก็ไม่ได้ถ่าย เพราะมัวแต่เตรียมป้าย อีกอย่างกลุ่มอื่นมันก็ทำน่าเกลียดอะ แบบรุมๆเข้าไปถ่าย แล้วแบบเบียดเฮียด้วยอะ อยากจะบอกว่า ไอคนเบียดอะ ตัวยังกะยักษ์ มาโกโตะตัวเล็กนิดเดียว เห็นแล้วเกลียดอีนั้นมาก คือ ให้เกียจเขาหนอยดิ ทำตัวเลวจริงๆ ท้ายสุดก็เสียใจเล็กน้อยอะ แต่ก็รู้สึกดีที่เห็นมาโกโตะกวักมือเรียกอะ แค่นั้นก็พอแหละ ดีใจสุดๆแล้วอะ

          จากนั้น ก็เดินตามมาโกโตะ ไปทั่วคอลลาจ แล้วเขาก็นั่งรถตู้ออกไป ไอเราก็ตามไป นึกว่าไปสุวรรณภูมิ ที่ไหนได้ เฮียติดใจสวนลุมไนท์พลาซ่าอีกแล้วอะ เขาไปแวะเดินเล่นก่อน แล้วค่อยมาสนามบิน เราก็เลยไม่ย้อนกลับ ไปนั่งรอที่สนามบินแหละ รอๆไป รอนานมากอะ แต่ก็รอ จนรถมาเรากับพี่ๆก็เตี๊ยมกันว่า จะไปถือป้ายรอเขา อยากให้เขาเห็น เพราะพี่ๆเขาอุตส่าทำป้ายมา ก็เลยไปยืนด้านหน้าเลย ถือป้าย พอรถมา เพื่อนมาโกโตะลงมาก่อนเขาเห็น เขาก็ชี้ๆให้มาโกโตะดูอะ แต่แบบมาโกโตะก็เห็นนะเราว่า แต่หน้าเขาแอบนิ่งๆอะ เลยไม่รูว่า เขาดีใจอะปาว (มีคนพูดว่า กลุ่มเราเรียกร้องความสนใจด้วยอะ เออ ก็ใช่อะดิ เรียกร้องมีไรปะ) แต่สุดท้าย โอโต้ซํง เพื่อนมาโกโตะ เจ๊ผู้หญฺงญี่ปุ่นที่หน้าสวยๆ ลงมาก่อนไปทำเรื่องจะบิน แล้ว มาโกโตะก็ไปนั่งรถวนสุวรรณภูมิเล่นหละมั้ง เพราะเราก็ไม่รูอะ ยืนรอนานเลย จนเขาวกรถกลับมาอีกที ก็เลยเดินตามเฮียครั้งสุดท้ายของทริปนี้แล้วอะ เดินตามจนเข้ามาถึงข้างใน เขาก็หยุดยืนกับโคจิซัง แล้วคนก็รุมถ่ายรูปเขาเยอะมาก รุมอะไรกันหนักกันหนาก็ไม่รู จนมาโกโตะ ต้องหันหน้า เอี่ยวตวหลบไปอีกทิศอะ พวกนี้ก็ยังตามไปอีกอะ เอาเหอะ อยากทำไรก็ทำกันแบบนี้ คราวหน้า ถ้าเขาสั่งห้ามตามขึ้นมาแล้วมันจะแย่ ไม่ได้เดือดร้อนแค่พวกมันนะ เดือดร้อนคนอื่นด้วยอะ คนเรา

        แล้วมาโกโตะก็เดินไปจะเข้าเกต ตอนนั้น ชุลมุนอยู่เยอะ บางคนก็เลวเนียน ไปจับแขนเขาอย่างกับเป็นเจ้าของ บางคนก็อะไรก็ไม่รู้ โคตรวุ่นอะ แล้วมาโกโตะก็เข้าเกตไป แล้วตรงนั้นมันมีรูอะ ซึ่งรูนั้นเขาห้ามเข้า แต่เราเห็นคนอื่นๆเข้าไปอะ เราเลยเข้าบ้าง มาโกโตะก็จะเข้าไปในประตูอีกส่วนนึง แฟนคลับตอนนั้นก็บอกลาต่างๆนานา แต่ชอตสุดท้ายก็ทำเราตายอีกรอบ เพราะก่อนมาโกโตะจะเดินเข้าไปป เขาส่งจูบด้วยมือซ้ายนึงที มือขวานึงที แล้วก็เดินเข้าเกตไป อ่า ตอนนั้นก็เศร้าอยู่นะ เพราะไม่รู้ว่า เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกอะ จากนั้นก็กลับบ้านมาถึง 4 ทุ่มกว่า ก็เป็นอันจบทริป การมาเมืองไทย ของ มาโกโตะ โคชินากะ

 PS. จากที่คุยกับโอโต้ซัง เขาบอกว่าจะมีคอนที่ไทยเดือน 10 เป็นคอนเสริต 10 ปีของ Lucifer ที่เมืองไทย ก็ไม่รู้ว่าจะจริงไหม แต่ก็เตรียมเก็บตังค์ไว้ก่อน แล้วอีกข่าวก็คือ โอโต้ซํงบอกว่า จะจัดเป็นทริปเที่ยวญี่ปุ่น ไปดูคอนเสริต Lucifer ที่ญี่ปุ่น โดยเฉพาะสำหรับแฟนคลับคนไทย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเท่าไหร่อะ แต่โอโต้ซังบอกว่า จะไม่แพงหรอก ก็ขอให้จริงอะ โอโต้ซัง แต่ถ้ามีจริง เราก็ไม่มีเงินปายยยยย อยู่ดี T^T จบการรายงานแต่เพียงเท่านี้

[Report] Makoto Koshinaka in Thailand 

youtube ตอน คอนเสริตที่เมืองไทย ยังจำได้เลย ตอนนั้นมีเอามาเปิดที่รายการ J-Zone ช่วงนั้นแบบนอนดึกทุกคืนมันเสาร์อะ เพราะรอดูรายการ J-Zone แล้วก็อัด VDO ซะเครื่องเจ๊งเลย 555

วันอาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม 2552

             เช้านี้ไม่ได้ไปตามที่โรงแรม เพราะว่า จากเมื่อวานที่กลับดึก วันนี้เลยทำตัวเป็นเด็กดี ไปเรียนอังกฤษก่อนตอนเช้า เรียนไปถึง 10 ครึ่ง โดดเลยค่ะงานนี้ ไปเจอลีน่าที่สยาม แล้วเดินปเวิร์ลเทรด ซื้อของเพิ่มเติมมาแต่งป้นใหม่ แล้วก็ไปนั่งกิน ยำแซ่บกัน เพิ่งเคยกินครั้งแรก อร่อยดีอะ จากนั้นก็นั่งทำป้ายกัน พอได้เวลาก็ไปที่ playhouse มีขายของหน้างานอะ แบบว่า เราก็เสียตังค์ไปกับที่ห้อยมือถือ เป็นที่ห้อยมือถือที่แพงที่สุดในชีวิตแหละ เยี่ยมจริงๆฉัน

 เวลา 14.00-17.00 ที่ Center Point Playhouse ชั้น 8 Central World (ฝั่งอิเซตัน)  : Makoto the First Fan Meeting in Bangkok!!!

         เริ่มงานมาก็เป็น VTR ที่รูปมาโกโตะแต่ละชอต อย่างเท่ห์อะ รูปบัตรเข้างาน แบบอย่างตายได้ หน้านิ่งๆแล้วกัดเชือก เซกซี่โคตรรรรร พอ VTR จบก็เป็นเดินแบบ คือตอนก่อนเข้างานก็เห็นแหละไอพวกนายแบบพวกนี้อะ แบบแม่งเก็กโคตร เมิงจะเก็กไปไหนหวะ แบบไม่ได้หล่ออะ กูไม่ได้สนใจพวกเมิงหรอกนะ เพราะคนหล่อกว่า และ หล่อแบบไม่ต้องแต่งแต้มอะ มันคือเจ้าของงานนี้อะ เหอๆ แล้วสุดท้ายมาโกโตะก็ออกมาจากทางด้านหลัง ซึ่งตรงนั้นอะ ตอนแรกเราคิดจะจองที่นั่งตรงนั้นด้วย คิดว่า ตรงนั้น น่าจะเป็นที่ๆเฮียเดินออกมา คิดถูกแต่ไม่ได้จองตรงนั้น 555

         จากนั้นก็อะไรไม่รู้ จำไม่ค่อยได้ พูดตามตรง จำช่วงเวลาที่อยู่ในมีทไม่ค่อยได้เลยอะ เพราะงั้นจะไม่เล่าอะไรมากมาย หรือตามลำดับ จะเล่าเท่าที่จำได้แล้วกัน

         ก็จะมี VTR อยู่ประมาน 2 หรือ 3 อันมั้ง อันแรกเป็น VTR ตอนวัยละอ่อน ที่ใส่เสื้อแขนยาวลายตรงขาวแดงอะ ตอนมาไทยครั้งแรกหรือปาว แบบตอนนั้น น่ารักมากอะ รอยยิ้มนั้น สะกดใจอยู่เลย น่ารักมาก อีก VTR เป็นตอนคอนเสริตหละมั้ง น่าจะใช่ แล้วอีกอันก็เป็นตอนที่มาถ่านดัชมิลล์ น่าจะ มี 3 อันนะ

        แล้วก็มีช่วงที่เขาเปิดกระเป๋ามาโกโตะ ก็แบบทีมงานแกล้ง เอาตุ๊กตาบาร์บี้ไปใส่กระเป๋าเขา เฮียก็เลยบอกว่าไม่ใช่ของเขานะ เขาก็เลยเอาตุ๊กตาตัวนั้น มาเซนลายเซนแล้วแจกแฟนคลับเลยอะ คนที่ได้โคตรโชคดีเลย แล้วก็เขาก็โชว์กระเป๋าตังค์ โชว์ MP3 แบบมาโกโตะก็เปิดเพลงที่เขาอัดเสียงไว้ เป็นเพลงใหม่ที่ไม่เคยเปิดที่ไหนมาให้ฟัง เสียงเขาเพราะดีอะ ชอบๆ แล้วก็โชว์พาสปอตแบบรูปในพาสปอตยังหล่อเลย แล้วก็โชว์มือถือ มาโกโตะก็ใจดีอะ เอารูปในมือถือมาโชว์ มีพวกรูปที่ถ่ายกับ Lucifer รูปถ่ายอื่นๆอีกเยอะแยะ แต่ที่เด็ดสุด รูปถ่ายกับพี่กี้ตอนพี่กี้เล่นโยชิซึเนะ แบบรูปนี่ทั้งคู่น่ารักโคตรรรรรร เห็นเขาสองคนแล้วรู้สึกว่า คนหล่อๆ 2 คนมาอยู่ร่วมกัน ช่างเป็นเทพบุตยกกำลัง 2 จริงๆ แล้วเขาก็มีโชว์แว่น โชว์อะไรอีกจำไม่ได้แหละ

        ช่วงเล่นเกมส์กับแฟนคลับ ถ้าใครชนะจะได้ไปกินข้าวอย่างใกล้ชิดกับเขา  มันก็แบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกจับมา 10 คน ให้มาสารภาพรักกับมาโกโตะ ใครโดนใจสุดก็ได้ไป แล้วอีกช่วงก็เล่นเกมส์เปายิงชุบ ใครแพ้โดนเขียนหน้า ใครชนะได้เป็นพวกกุญแจ ที่มาโกโตะเป็นคนวาดรูปนั้นเองอะ แบบว่า แพ้ก็ดีอะ คือมันต้องมาเขียนที่หน้าใช่มะ แบบว่า หน้าเขาจะอย่างใกล้กับหน้าเราอะ มันก็เคลิ้มไปอีกแบบบ แต่ถ้าชนะก็จะได้ของจากมาโกโตะ มันก็ดีไปอีกแบบอะ แต่ก็นะ ทั้งสองเกมส์ เราไม่ได้ไปเล่น ไม่มีดวงหวะ 555 เท่าที่เราจำได้มี 2 เกมส์นะ มีอีกอะปาวเราจำไม่ได้แล้วอะ

         จากนั้นก็ช่วงจับมือ ขอลายเซน ก็นะ ตอนจับก็เบลอๆอะ จำได้แต่หน้าตอนเข้าจองมาแบบลางๆ กับมือที่ถูกจับ แบบเขาบีบเข้ามาแรงหน่ออยๆ ก็ดีใจอะ ตอนมาโกโตะเซน เราก็เสียตังค์ไปซื้อผ้าเช็คหน้าเขา เพื่อให้เขาเซนให้ที่ด้านหลังผ้าเช็คหน้านะ (สรุปเสียเงินกับค่าของไปเยอะอยู่) ที่จริงอยากจะพูดว่า จำเราได้ไหม ที่บนรถ BTS อะ แต่พอดี ญี่ปุ่นเราโง่ๆไง เลยพูดไม่เป็น 555

        สรุปแล้วงานมีทจำได้เท่านี้อะ จากนั้นก็กลับบ้านเสแสร้ง 1 วัน เพื่อทำตัวเป็นคนดี ที่จริงเสียดายนะที่ไม่ได้ไปตามต่อ พี่ๆเขาก็ชวนอยู่ เสียดายๆ งั้นจะเล่าต่อจากที่ได้ฟังมาแล้วกัน

        เขาก็ไปกินข้าวกันต่อ ที่ร้าน acro.... สุขุมวิท 34 ก็มีคนที่โชคดีได้เข้าไปอะ แล้วเห็นพี่เขาบอกว่ามีให้ 5 คนเข้าไป แต่ต้องเสีย 1000 บาท แต่สุดท้ายไม่มีใครเข้าอะ จากนั้น พี่เขาก็ไปตามต่อมั้ง ไปที่สวนลุมไนท์ วันนี้เขาไปนวดสปา แต่ว่า รู้สึกจะมีแฟนคลับกลุ่มไหนไม่รู้ ทำตัวนิสัยดีมากกกกก(ประชด) ไปนั่งถ่ายรูป เกาะแกะเขามากมายอะ คือแบบเห็นใจเขาบ้างเหอะนะ เฮียเขาก็อยากจะสบายอะ ทำตัวกันแบบนี้ แย่นะ จากนั้นพี่เขาก็เลิกตาม เหนโคจิซังบอกว่า พอแล้วหละมั้ง พวกพี่เขาก็เลิกอะ แต่พี่เขาบอกว่าเห็นมีคนตามไปด้วย ก็ไม่รูนะ เขาตามไปปาว ถ้าตามไปก็แสดงว่า ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ก็เท่านั้นเอง แต่ชอตเด็ดที่พี่ๆเขาไปเจอกันมา คือ ประมานว่า ตรงนั้นอะ มันทำไม่ก็ไม่รู แล้วพี่เขาไปอยู่ตรงนั้นพอดี แล้วเขาจะกรี๊ดกันหรือไงนี่อะ แต่มาโกโตะทำท่าแบบ เอานิ้วชี้มาปิดที่ปาก แบบให้เงียบๆอะ พี่ๆเขาบอกท่านั้นน่ารักมาก ก็นะเสียดายที่ไม่ได้ไปอะ เพราะงั้นจบแหละ

[Report] Makoto Koshinaka in Thailand 

Reget เพลงแรกที่ทำให้เราได้รู้จักกัน แม้ว่าเราจะชอบช้ากว่าคนอื่น แต่มันก็ไม่สำคัญ เพราะจะช้าหรือเร็ว สุดท้ายเราก็ชอบและติดตามผลงานของเขามาตลอดอะ

วันเสาร์ที่ 30 พฤษภาคม 2552

          เริ่มต้นของเช้าวันนี้ด้วยเวลา 8 โมงเช้า ไอเราก็ไปนั่งรอพี่ๆเขา นัดกันจะไปด้วยกัน สรุปกว่าแต่ละคนจะมากันกว่าจะได้ฤกษ์ไป 8 โมงครึ่ง (ปกติเราจะสายสุด ในเวลาที่นัดกับเพื่อนๆนะ แต่แบบงานนี้เราไปคนแรกทุกทีเลยอะ) ก็นั่งลงไปที่โรงแรม all season หัวหมาก ตรงนั้นมีกันอยู่แค่ 6 คนอะ คิดว่าเพราะไม่มีใครรู้ พี่ๆเขาคาดการณ์ว่า มาโกโตะน่าจะออกจากที่นั่นประมาน 10 โมง เพราะตอน 11 โมงต้องไปสัมพาดวิทยุ ก็ตามที่พี่เขาคาดการณ์ไว้ แต่ว่า มาโกโตะไม่ได้ออกมาที่ประตูหน้าอะ (เพราะยัยกะปินั้นแหละ ตัวดีเลย) แต่ก็นะโบกมือให้มาโกโตะตอนที่อยู่ในรถ แล้วเขาก็มีโบกกลับมานิดหน่อยอะ แบบ ณ ตอนนั้น ปฏิกิริยาตอบกลับของเขาน่ารักดีอะ ชอบๆ

เวลา 11.00 -12.00 ที่Live Radio Show @ True Move Shop At Siam Square Soi2 : ไปออก Love Asian Listen To Asian Paradise 93.5

          ที่ true shop ตอนแรกคิดว่าคนจะเยอะ เลยกะจะไม่เข้าไปดู แต่น้องเขาบอกว่า เข้าไปดูเหอะ ก็เลยเข้าไปสรุปคนไม่เยอะมาก ก็ได้ยลโฉม มาโกโตะกันไปอย่างเต็มอิ่ม สัมพาดเขาก็น่ารักดีนะ แต่มีอันนึงแบบ ผู้ชายคนนี้ขำนะเนี่ย มีคนส่ง sms ไปบอกให้หันมาทางขวาหน่อย เฮียเขาแกล้ง หันไปทางซ้ายเฉยเลยอะ น่ารักชะมัด แล้วเขาก็สัมพาดไปเรื่อยๆจนเสร็จ เขาก็จะไปที่อื่นต่อ เราก็ลงจากชั้น 2 ของ true มาที่ข้างล่าง เพื่อจะได้มีช่วงการมองหน้าเขายาวหน่อย แล้วเขาก็เดินลงมา อย่างเท่ห์อะ งานนี้เราก็เตรียมวิ่งไปเรียกรถ taxi แบบว่า สรุปแล้วเขาไปแค่ มาบุญครอง จากสยามซอย 2 ไปมาบุญครอง พวกอิช้านก็เสียเงินไป 40 บาท คือว่า เพื่ออะไรค่ะ ???

@ มาบุญครอง 

         แล้วเราก็เดินตามมาโกโตะ เริ่มจากที่ร้าน CD ลูกแมว ที่มาบุญครองชั้น 3 (ผิดชั้นปาวไม่รุ) แบบยืนนอกร้าน แบบห่างๆ แต่เห็นแบบใกล้ๆ หล่ออะค่ะ หล่อมากด้วยค่ะ เขาก็ดูที่นี้เสร็จ ก็ไป มาบุญครองชั้น 4 ต่อ ไปเดินดู CD อีกเหมือนกัน เดินนานพอควรอะ แต่ตอนนเดินนี้ น่ารักเชียว (เพื่อน L บอกว่า ท่าเดินของมาโกโตะเหมือนของเมะ) แบบตรงนั้นแฟนคลับที่เดินตามๆไปน่าจะสัก 10 กว่าคนได้ ตอนเข้าเดินตรงๆไปเรื่อยๆมันก็ไม่มีอะไรอะ แต่ตอนเขาเดินแบบจะเดินย้อนกลับอะ กลุ่มแฟนคลับนี้ก็แตกกระเจิง แบบรีบหลบเฮียกันใหญ่ ตอนนั้น คนอื่นที่เห็นเหตุการณ์คิดว่า เขาคงจะขำกันอะ แต่ละคนนี้ฮาจริงๆ

         ชอตเด็ดของช่วงนี้ คือ ร้านายอินทร์ ก็เดินตามมาโกโตะเข้าไป เรากับเพื่อนก็นะ เดินเข้าไปมุมพวกหนังสือเจสปายอะ ไปยืนอ่าน เพื่อแอบลอบมองมาโกโตะ แต่แล้ว แจคพอตก็มีจริง มาโกโตะ ดันเดินมามุมนั้นพอดี แบบยืนอยู่ข้างๆ อย่างเกือบจะชิด ไอเราก็เริ่มเสียวโว้ยยยย ใกล้เกินอะ แบบมีแวบนึงหันไปมอง แบบเห็นครึ่งหน้ามาโกโตะ อย่างหล่อโคตร นาทีนั้นตายไปอีกระลอก จากนั้น มาโกโตะก็เดินย้ายข้างมาอีกฝั่งนึง ที่นี้มันฝั่งข้างเราอะดิ อิช้าน สารภาพตามตรงกลัวหวะ ไม่กล้ายืนใกล้เขาอะ เลยกระเถิบมายืนอีกข้างของเพื่อนแทน มันใกล้ดีนะ แต่ใกล้เกินไปอันตรายต่อสภาพหัวใจหวะ ชอตนี้ก็นะจำไปจนวันตาย แต่ว่านะ แอบฮาตัวเองหวะ ตอนมาโกโตะเดินมาแถวนั้นอะ เรากับเพื่อนก็นะ โมเมคุยเรื่องบ้าบอไรก็ไม่รู้ แบบตอแหลตัวเองอยู่เหมือนกัน เหอๆ ที่จริงไปกล้าหันไปสบตากับเขาอะ แบบว่ากลัว

        จากนั้น มาโกโตะก็เดินไปข้างบน ไปนั่งกินที่ร้านไก่ทอด KFC ชั้น 6 มาบุญครอง มาโกโตะกิน เราก็สั่งกินกันบ้าง แบบนั่งโต๊ะ ตัวด้านเยื้องๆหลังมาโกโตะ ตอนเฮียยกแขนอะ แล้วเสื้อมันลอยขึ้นมา แบบเอวบางๆเล็กๆมาก เห็นแล้วเลือกกำเดาจะไหล ซะมากกว่า นั่งกินไก่ แล้วสักพักมาโกโตะก็เดินนออกจากร้าน ตอนนั้น แทบชอค อาหารชั้นเยอะแยะ ยังไม่หมดเลย รีบสวาปามมม เข้าไป แล้วก็เก็บของใส่กล่องให้เรียบร้อย แบบตอนนั้นอนาถมากๆอะ กินน้ำไปแค่ 2 อึกเอง โคตรเสียดายเลย แต่เพื่อน L ก็ซดแทน ซะหมดแก้ว แล้วก็รีบเดินตามหา แต่แบบหลุดอะ ตามไม่เจอ เลยโทรหาพี่ๆ สรุปแล้ว ก็ออกไปที่ลานจอดรถ เห็นรถตู้ขับผ่านก็รีบแหละ ไปเรียก taxi ตามท่านต่อ

เวลา 14.00-17.00 ที่ สุขุมวิท34 ร้าน acro...... (ชื่อมันเวอร์ไปจำไม่ได้ อีกอย่างไม่อยากจะไปโปรโมตร้านให้ใครอะ มีไรปะ)  

         จากมาบุญครอง นั่งรถ taxi ตามติดมาถึงที่นี้ ก็รอท่านเดินลงรถไปก่อนอีกเช่นกัน แล้วจ่ายตังค์ taxi ลงตาม ไปนั่งรอที่หน้าร้าน แบบสรุปแล้วเขามาที่นี้เพื่อให้สัมพาดกับพวกผู้สื่อข่าวอะ แบบเยอะแยะมากมาย เบื่อพวกเด็กเส้นหวะ ที่มันได้เข้าไปอะ เห็นแล้วก็เซงๆ แต่ก็เอาเถอะ เราเจอของดีมามากกว่านั้น แล้วเราก็นั่งรอนานมากอะ อากาศแบบโคตรร้อนเลย แต่เพื่อท่านทำได้ค่ะ ก็รอๆ จนท่านออกมา ก็เริ่มวิ่งไปเรียก taxi ตามไปแบบติดๆ

@ BTS นานา & อโศก (แต่ใชคดีที่ไม่โศกหวะ 555)

         และแล้ว เรื่องที่เป็นชอตเด็ดสุดๆในชีวิตก็เกิดขึ้น มาโกโตะ ไปลงรถที่ BTS นานา พวกเราก็ตามลงกันสิค่ะ ตอนนั้นกลุ่มเราก็ประมาน 10 ชีวิตได้ พี่ๆที่เขาขึ้นไปก่อนก็แบบไม่กล้าเข้าไปไกล สรุตรงนั้นไม่มีใครรูว่าเขากดสถานี้เบอร์อะไร แต่บังเอิญด้วยความโชคดีของเราที่เมื่อเช้า เอะใจว่า หยิบบัตร BTS ไปด้วยดีกว่า ก็เลยเข้าไปตามมาโกโตะแบบกระชั้นชิด สรุป ณ ตอนนั้น มี 2 ชีวิต คือเรากับพี่ P ที่ตามขึ้นรถ BTS ไป ตอนขึ้นอะ สุดๆ รถมัน ติ๊ดๆๆๆ จะออกแล้ว มาโกโตะกับโคจิซัง ขึ้นประตู 2 จากท้ายรถ เรากับพี่เข้า ประตู  1 (ที่จริงเราก็ตามเข้าประตู 2 ทันนะ แต่เราไม่กล้าอะ แบบว่ากลัว มันใกล้เกินไป) ก็เข้าประตูไป แล้วก็เลวไปแทรกๆชาวบ้านเดินเข้าไปแบบเว้นระยะห่าง มาโกโตะ มีหันมามองด้วย แต่แบบว่า ตาดุอะ เรากลัว เลยยืนก้มหน้าแทนอะ แต่ในใจก็แอบคิดว่า ไอจังหวะติ๊ดๆประตูปิดอะ น่ากลัวอยู่นะ สรุปพอถึงสถานีอโศก เราก็เห็นมาโกโตะกับโคจิซังไปยืนคนละฝั่งประตู คิดว่าคงไม่น่าจะนะ แต่พอประตูมันจะ ติ๊ดๆๆๆ ผิดอะ ชอตนั้นแหละ เด็ดจริง มาโกโตะกับโคจิซํง ลงจากรถ แล้ววิ่งลงบันได ชอตนั้น เฮียหันมายิ้มๆ แบบร้ายๆ เรากับพี่ ได้แค่ยืนเกาะประตูรถ เพราะโดนมาโกโตะแกล้งอะ ตอนนั้น กรี๊ดไปแล้ว ถูกแกล้งไม่เท่าไหร่ แต่รอยยิ้มนั้น มันบาดใจช้านเหลือเกิน สรุปเราเลยต้องลง BTS ที่พร้อมพงษ์ และโทรถามสปาย สปายบอกว่า เขาจะไปที่พารากอน งานนี้เลยนั่งรถย้อนกลับไปพารากอน (ที่จริงตอนจะขึ้น BTS ก็เห็นเข้ากำลังจะขึ้นอีกทางที่ไปหมอชิต แต่อยู่ๆเขาก็เปลี่ยนมาขึ้นอีกทาง ณ ตอนนั้นไม่ได้เอะใจอะไรเลย)

@ Siam Paragon

          ณ สยามพารากอน อันกว้างใหญ่ มีพื้นที่หลายตารางเมตร มีประมาน 6-7 ชั้น และผู้คน ณ วันเสาร์เป็นล้าน งานนี้ทุกคนหลุดจากมาโกโตะหมด เลยต้องกระจายกำลังแบบเดินหากันอย่างชุลมุนวุ่นวาย สรุปแล้วไอเจออยู่ที่ชั้น 4 ร้านขาย CD คือแบบเฮียเข้าชอบ CD มากอะ แบบเรากะพี่ P ก็อยากจะเดินเข้าไปหามาโกโตะซะจริง แล้วบอกว่า เป็นไงหละ หนีทำไม สุดท้ายฉันก็ตามคุณเจออยู่ดี 555 แต่สุดท้ายแค่คิดไม่กล้าหรอก แล้วเฮียก็เดินดู CD ไปมาๆ จนสุดท้ายเดินออกจากร้าน เห็นพวกเราเข้า โคจิซังกับมาโกโตะแบบอมยิ้มอะ มีพูดว่า sugoi (แปลว่า สุดยอด) ด้วย 555 งานนี้มาโกโตะ คงคิดในใจ อุตส่าสลัดซะหลุดแล้ว พวกนี้ยังสามารถจริงๆ 555

        แล้วมาโกโตะก็เดินไปเดินมา ดูนู้นดูนี้ อยู่พักใหญ่อะ แล้วชอตฮาๆก็เกิดขึ้นอีก แต่อันนี้เป็นฮากันเองอะนะ เขาลงบันไดเลือนไปชั้นล่าง พวกเราก็ตามลงไป แล้วเหมือนกับอะไรสักอย่างเขาก็เลยเดินย้อนกลับมาขึ้นบันได ตอนย้อนกลับมาต้องนั้นก็แอบแตกกระจายเช่นเคย แล้วมาโกโตะก็ขึ้นบันไดเลื่อนกลับขึ้นไปข้างบน ทุกคนก็ตาม แต่ที่ฮาสุด คือ พี่ N แบบว่า เจ๊เขาอยู่ฝั่งบันไดขาลงอะ แบบเจ๊แกเซงๆ คือ อุตส่าตามเดินลงมาทีหลัง มาโกโตะดันเดินขึ้น ตอนนั้นขำกลิ้งอะ แต่ชอตที่ตอนแฟนคลับหันหลังกลับเดินตามขึ้นบันได มีคนบอกว่า มาโกโตะ ยิ้มๆด้วย (น่ารักวุ้ย)

@  Central World

        จากพารากอน งานนี้เดินที่ทางใต้ดิน BTS ไป เวิร์ลเทรด ระหว่างทางเดิน เห็นคนที่เดินสวนมา แบบพอเห็นมาโกโตะ แล้วหันคอกลับตามอย่างกับในหนังแนะ ขำดีอะ แล้วเราก็เดินตามเฮียเขามาเรื่อยๆ แบบเดินเร็วมากๆอะ ไปเรานี่แบบวิ่งตามได้เลย เหนื่อยอะ แล้วเขาก็มาเดินในเวิร์ลเทรด เราก็เดินตามเขาไปเรื่อยๆ เฮียก็ดูนู้นดูนี้เช่นเคย ตอนนี้แบบเดินๆปมาเยอะมาก จำได้ไม่หมดอะ ว่าเดินไปที่ไหนบ้างอะ เดินตามลูกเดียวขึ้นๆลงๆ ยังงงๆกับตัวเองเลย แล้วมาโกโตะก็ไปนั่งกินไอติมที่ ไดรี่ควีน (พี่ๆบอกว่า ตอนแรกเขาเดินไปดูร้านนึงก่อน แล้วมันแพง เลยมากินที่นี้ ส่วนเราก็จำไม่ค่อยได้อะ มัวแต่มองเขาไม่ได้มองร้านเลย) ชอตกินไอติมน่ารักมาก เราก็เลยซื้อกินบ้าง เห็นเฮียกินแล้วน่ากิน ที่จริงไดรี่ควีนน่าจะมาจ้างเฮียเขาได้นะเนี่ย เราจะอุดหนุนบ่อยๆเลย (ได้ข่าวว่า ตอนเขาเป็นพรีเซนเตอร์ดัชมิลล์ แกยังไม่กินเลยนี่นา 555 ดันเป็นคนไม่ชอบกินนมเปรี้ยว) จากนั้น ด้วยความที่ว่ากลุ่มเราตามมาเกือยค่อนวัน โคจิซังเกิดใจดีไรไม่รู เรียกพี่ Y เข้าไป แล้วบอกว่า จะไปที่ไหนต่อ บอกว่า ถ้าจะไปก็ต้องระวังด้วยนะ เพราะโรงแรมเขาก็มีชื่ออยู่พอควร งานนี้โคจิซังไม่มีพูดว่า ห้ามตาม เราก็เลยตามกันต่อ

          จากกินไปติมก็เดินตามไปเรื่อยๆ แบบว่าเริ่มเมื่อย เรากับพี่ K พี่ N และ พี่ F เลย ไปเรียกใช้บริการที่รถไอสีขาวๆอะ บอกพี่คนขับว่า ตามผู้ชายคนนั้นไปอะค่ะ พี่คนขับแกก็ใจดีตามไปให้ แต่ตามไปได้นิดเดียว มาโกโตะก็ลงบันไดเลื่อน แล้วเขาก็เห็นพอดี เขาก็แบบชี้ๆแล้วขำๆอะ (เรากับพี่ๆก็ขำๆเหมือนกัน ฮาตัวเองจริงๆตอนนั้น) ที่จริง มาโกโตะ อาจจะคิดว่า อุตส่าให้เดินตามแล้ว เมิงยังจะขี้เกียจอีก นั่งรถตามซะงั้น พอลงมาชั้นต่อมา ด้วยความที่ขี้เดียจเดินอีกเช่นเคย เลยไปเรียกรถแบบนี้มานั่งอีก พี่คนขับก็ขับไปดันขับเลย แบบมาโกโตะเขา ดันเข้าร้านอะไรสักร้านอะ ก็เลยบอกพี่คนขับให้ขับวกกลับมา แล้มาโกโตะก็ดันเดินออกมาจากนอกร้านพอดี โป๊ะเช๊ะ เจอะกันอีกรอบ งานนี้ขำกันตามระเบียบ 555 จากนั้น เราก็เลยเดินตามมาโกโตะต่อ

         มาโกโตะเข้าร้านขายเสื้อผ้าอะ เสร็จแล้วพี่เขาก็ไปเรียกรถแบบที่เราได้นั่งมาให้มาโกโตะ เฮียเขาก็ดีใจอะ แบบได้ขึ้นไปนั่งไง แล้วตอนเขาขึ้นไปนั่ง ก็แบบยิ้มๆอะ โอ๊ยยยยยย ชอตนั้น ตายไปอีกรอบ น่ารักโคตรเลย แต่เป็นความคิดที่ผิด เพราะพอเขานั่งปุ๊บแล้วดันบอกให้ พี่คนขับ ขับซะเร็วเลย งานนี้แฟนคลับ วิ่งตามกันแบบสุดๆ แบบไม่น่าให้เฮียแกขึ้นไปนั่งเลย แม้จะได้เห็นรอยยิ้มนั้น แต่สุดท้าย เหนื่อยอะ

         แล้วก็เข้ามาที่ร้าน B2S งานนี้เฮียเขาก็ดูพวก CD อีกเช่นเคย ณ ตอนนี้เริ่มมีสิ่งมีชีวิตที่น่ารำคาญเข้ามาก่อกวนแล้ว เป็นพวกกลุ่มอื่นๆ ที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าใช่แฟนคลับตัวจรงไหม เพราะพี่ๆเขาบอกว่า เคยเห็นไอพวกนี้ตามพวกเกาหลีอยู่ แล้วแบบว่าเราอะ ไม่เคยสนใจเกาหลี ชีวิตเราตามมาแต่กับพวกญี่ปุ่น เจอแบบนี้แล้วก็นะ รู้สึกแย่อะ แย่แทนมาโกโตะด้วยเลย แบบเจ้ๆแกเขามาถึงก็เดินเข้าไปซะชิดอะ แล้วก็แบบเข้าไปขออะไรกับมาโกโตกับโคจิซังก็ไม่รู้ แบบเราตามมาทั้งวันยังเว้นระยะห่าง เพื่อให้เขาไม่รู้สึกอึดอัดมาก ยัยกลุ่มนี้อะไรเนี่ย มางก็มาทำแบบนี้ แย่อะ เราก็รู้นะว่า มันเป็นสิทธิส่วนบุคคล แต่ทำแบบนี้ไม่คิดว่า เกินไปหน่อยหรอไง

         จากนั้นมาโกโตะก็จะไปที่อื่นแล้วหละ เขาก็ลงมาข้างล่างมารอรถตู้ ยัยกลุ่มนั้นก็เดินตามแบบติดๆ ไปขอถ่ายรูปคู่อะ เฮียเขาก็ไม่รู้นะคิดอะไร ยอมให้ถ่ายด้วยอะ ถ่ายไปได้ 2 คนเฮียเขาก็บอกจะไปแหละ ไม่รู้ เพราะกลุ่มเราไปยืนกดดันอะปาว เพราะพี่ P กับ น้อง N ถึงเขาจะชอบมากๆ แต่เขาจะแบบถ่ายรูปคู่กับ มาโกโตะแบบไกลๆอะ เหมือนแบบแอบถ่ายมาโกโตะ แล้วเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในรูปอะ 555 เขาดูน่ารักดี ไม่เหมือนพวกนี้ แบบทั้งกลุ่มนี่ เสียความรู้สึกมากๆ แต่ว่า น้อง N ก็โชคดีนะ เพราะตอนที่มาโกโตะรอรถอะ  แบบนั่งรออยู่ข้างใน แล้วมันเป็นกระจกใสๆ น้องเขาก็แบบถ่ายรูปคุ่กับมาโกโตะ แบบชอตนั้น มาโกโตะเหมือนเห็น เขาก็แบบยิ้มๆแล้วทำมือน่ารักๆให้กล้องอะ รูปนั้นคิดว่า น้องเขาคงเอาขยายใหญ่แล้วเก็บใส่กรอบอย่างดีแน่ๆ เพราะแม้ว่าจะไม่ได้ถ่ายรูปแบบใกล้ชิดซะขนาดนั้น แต่ชอตแบบนี้ ได้ใจกว่าเยอะอะ แล้วรถก็มามาโกโตะก็ออกไป

@ โรงแรม คอลลาจ (เขียนอังกฤษไม่เป็นอะ)

         จากคำพูดของโคจิซํงที่ร้าน ไดรี่ควีน พวกเราก็ข้ามถนนไปอีกฝั่งของ เวิร์ลเทรด (พี่ F เปรี่ยวสุดๆ จูงมือทุกคนข้ามถนนตรงข้างหน้านั้นเลย แบบสะพานลอยอะไรชั้นไม่สนใจ) แล้วเราก็นั่งสามล้อไป โรงแรมคอลาจ ถนนวิทยุ (ชื่อนี่เราจำถูกปาวหวะ) ไปถึงโรงแรมก่อนมาโกโตะมา ก็ไปนั่งรอที่โซฟา แล้วอีกสักพัก มาโกโตะก็เดินเข้ามา หล่อจริงๆเฮีย แล้วเขาก็ขึ้นลิฟไปข้างบน ช่วงนั้นเราก็รอกันอยู่ข้างล่าง แบบเดินไปเดินมา รอกันเริ่มนานชักเอะใจ อ้าวท่านหายไป เลยกระจายกำลังกันตามหาอีกเช่นเคย มาเจอที่ชั้น 1 ของฝั่งพลาซ่า ในโรงแรมคอลาจ นั่งรอนอกร้าน มาโกโตะเดินออกมานอกร้าน เพราะจะไปเข้าห้องน้ำ ก็เลยได้เจอหน้ากันแบบชัดๆอีกรอบ 555 วันนี้นี่มันคุ้มจริงๆ แล้วก็รอจนมาโกโตะกินเสร็จก็ออกจากโรงแรม

         จากนั้น เราก็นั่ง taxi ตาม แต่ว่าตามไม่ทันอะ พี่ๆเดาว่า น่าจะสีลม ก็เลยไป แต่สุดท้ายมีคนใจดีโทรมาบอกว่า เขาไปสวนลุมไนท์พลาซ่า ก็เลยนั่ง taxi ย้อนกลับไป

@ สวนลุมไนท์พลาซ่า

         สวนลุมไนท์พลาซ่า เล็กเหลือเกินอะ เล็กมากๆๆๆๆ(ประชด) กระจายกำลังกันตามหาอีก สุดท้ายก็เจอ แล้วก็เดินตามกันไป ตามกันมาอีกเช่นเคย ชอตเฮียวกกลับ ก็ยังสร้างความสนุกสนานเหมือนเคย จนเกือบจะเที่ยงคืน ทุกคนไม่ไหวแล้วเหนื่อยมาก เลยรอส่งมาโกโตะขึ้นรถตู้  พวกเราเลยบอกลา  oyasuminasai. mara ashita. แค่นั้นแหละ ชอตเด็ดๆก็เกิดขึ้น เฮียพยักหน้าอะ แล้วส่งจูบให้ ชอตนั้นคือ ทุกคนยืนกันอยู่เป็นกลุ่ม แบบชะงักตัวเอียงถอยหลัง 1 ก้าว พร้อมกันอะ ตายกันถ้วนหน้าเลย เฮียร้ายกาจมาก แต่ตอนนั้น ถ้าใครยืนดูคงฮาเหมือนเคย เพราะอย่างกับในหนังอะ จังหวะที่ทุกคนชะงัก มันพร้อมกันมากๆอะ 5555

         จากนั้นก็นั่งรถกลับบ้าน พร้อมกับโดนว่า 555 เพราะไม่เคยกลับบ้านดึกอะ ปกติเป็นเด็กดี 555 แต่งานนี้ขอที เพราะนานๆ มีครั้งอะ  

[Report] Makoto Koshinaka in Thailand 

ประเดิมด้วย youtube ในเพลง tsubasa เป็นตัวเกริ่นนิดนึง สาเหตุก็ไม่มีไรแค่ชอบเพลงนี้อะ

วันศุกร์ที่ 29 พฤษภาคม 2551

เวลา 14.30 น. : มาโกโตะ ลงเครื่อง ณ สนามบิน สุวรรณภูมิ [ไม่ได้ตามไป เพราะดันติดฝึกงาน]

เวลา 17.00 - 17.30 น. : ที่Live Radio Show @ True Move Shop At Siam Square Soi 2 [อยู่ระหว่างทางดอนเมืองมาสยาม เลยไม่ได้ไป แต่คนที่ไปรอดู เขาบอกว่า เห็นมาโกโตะอย่างใกล้ๆเลย คนน้อยมากๆ]

เวลา 18.00 -19.00 ที่ [V] SPOT ชั้น 6 สยามดิสคัฟเวอร์รี่ : ถ่ายทอดสด Channel [V]

          เริ่มขอขยายความจากงานนี้ ถ่ายรูปมาร้อยกว่าใบ มาโกโกตะน่ารักมากๆ มียิ้มทักทาย โบกมือให้แฟนเพลงที่หน้าสตูดิโอ อย่างพองาม และที่สำคัญ ยิ้มพิฆาตนั้น ช่างร้ายกาจยิ่งนัก ทำเอาจะตายได้ หลังจากนั้น มาโกโตะก็ออกมาที่ประตูด้านข้างๆของสตูดิโอ แล้วลงลิฟไป ช่วงนั้นไม่ทันอะ มัวแต่ดันถ่ายรูปกับ DJ ที่ไม่รู้จักชื่ออยู่ (ไม่น่าเลยช้านนนนน T^T) พอลงตามไปอีกที เห็นแต่ตูดมาโกโตะ เอ้ย ตูดรถตู้ของมาโกโตะ เลยคิดว่าจะกลับบ้านดีไหมหวะ เลยเดินออกมาด้านนอก คิดอีกที แถวนี้รถติดแน่นอน ลองไปเดินหาดูก่อนดีกว่าไม่แน่รถอาจจะยังไม่ไป เอาหละค่ะ มากับดวงจริงๆช้านนน งานนี้ รถมาโกโตะเห็นๆ แล้วมีพี่คนนึงถามจะตามไหม ขึ้นรถ taxi ไปกัน คืออยากจะบอกว่า ไม่เคยรู้จักพี่คนนี้มาก่อนเลย เอาหวะ ไปก็ไป ก็เลยยัดตัวเองกับน้องสาวขึ้นรถซะเลย ทุ่มเป็นทุ่มเว้ยงานนี้ แล้วก็พอดิบพอดี เห็นพี่ K กับ พี่ N (ต้องขอออกนามย่อๆ เพราะไม่อยากเล่าชื่อจริงให้เกิดปัญหานะค่ะ) ก็เลยเรียกพี่เขาขึ้นรถไปด้วยกัน (ตอนนั้นแอบคิดว่า ชวนมาเยอะๆ เพื่อมาโกโตะไปไกล เราจะได้มีคนหารค่ารถ เลวจริงๆกู อีกอย่างไปกับพี่เขา ดวงดีได้เจอแน่นอน) สรุปก็ตามรถตู้ของมาโกโตะไป อย่างติดๆ แต่ที่จะเท่ห์มากมายก็คือ พี่ P ที่นั่งรถมอไซต์ตามติดแบบจ่อตูด สุดๆอะพี่เท่ห์โคตรเลยอะ

          จากนั้น ก็นั่งตามมาถึง วอลสตรีท ทาวเวอร์ พวกเราก็รอให้ท่านเขาลงไปก่อน แบบว่าท่านมากับโอโต้ซังอะ เขาดูเป็นพ่อลูกที่รักกันดีจัง ตอนมาโกโตะลงไป แบบใส่แว่นสีชานิดๆ หิ้วกระเป๋าไว้แบบเท่ห์ๆ (ชอตนี้ โคตรรรรรรหล่ออะ ขอตายอีกที) แล้วเขาก็เข้าไปนั่งกินที่ ภัตราคารไชน่าทาวน์ (ชื่อนี้ปาวไม่แน่ใจอะ) อยู่ใต้ดินของตึก วอลสตรีท ทาวเวอร์ คิดว่าหรูอยู่พอควรอะ เราก็เลยนั่งรอกัน พร้อมรอเพื่อน L ที่เราคาดกันที่สยาม จากนั้นก็นั่งรออยู่นานพอควรอะ มาโกโตะก็ออกมากับโอโต้ซัง โคจิซัง (ผู้จัดการส่วนตัว) เพื่อนของโอโต้ซัง และ ผู้หญิงญี่ปุ่นอีกคน (ไม่รุชื่อเขาอะ แต่เขาน่ารักดีจัง) แล้วก็ใครอีกไม่รู้ เราจำได้แค่นี้อะ ตอนมาโกโตะ เดินออกมานี้แบบ จะตายได้ ตัวผอมๆ แบบ โอ๊ย น่ารักอะ แล้วเขาก็แบบเดินขึ้นบันไดไป มีคนบอกว่า แอบเห็นเขาเหล่ๆกับมามองแฟนๆที่มาตามด้วย เป็นผู้ชายที่เท่ห์จริงๆ สุดท้าย เขาก็ไปนั่งรถ เห็นรถมาโกโตะขับออกไปนะ ไอพวกเราก็ดัน คุยกับโอโต้ซังกันซะเพลินเลย เลยไม่ได้ตาม ไม่รู้มาโกโตะพักที่ไหน รู้แต่โอโต้ซังพักที่ไหนแทน 555 ตอนนั้น คิดๆแล้วก็ขำนะเนี่ย แล้วการตามวันนี้ก็สิ้นสุดลง แต่กว่าจะเรียกรถ taxi กลับบ้านได้นี่แบบ สุดๆอะ เรียกเกือบ 10 คันไม่มีคันไหนจอดเลย ฝนตก แถมยัง taxi ใจร้ายอีก แต่สุดท้ายก็กลับบ้านมาอย่างปลอดภัย และไม่โดนป๊าม้าว่าสักคำ เพราะเขากลับมาช้ากว่าเรา 555+

 

Makoto Koshinaka Secret Colors 

Makoto the First Fan Meeting in Bangkok!!!

มาโกโตะ อดีตนักร้องนำวงลูซิเฟอร์ “จับมือแลกนามบัตรกับแฟนๆชาวไทยทุกคนแน่นอน!!!

นำทีมโดย Asian Paradise เรียล, นิว และ อากิ ชวนเพื่อนๆหัวใจเอเชี่ยนร่วมกิจกรรม
Makoto the First Fan Meeting in Bangkok! งานเดียวที่คุณจะได้แนบชิดสนิทสนมกับมาโกโตะพร้อมความสนุกเต็มรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น

1. ร่วมพูดคุยอย่างเป็นกันเองกับมาโกโตะ
2. ชมคลิปลับที่มาโกโตะถ่ายเองกับมือตอนอยู่ที่ญี่ปุ่น และไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน
3. ลุ้นเล่นเกมตัวต่อตัวกับมาโกโตะ พร้อมของรางวัลสุดเซอร์ไพรส์
4. และที่ขาดได้ไม่ มาโกโตะจะ จับมือแฟนๆทุกคนที่มาร่วมงาน พร้อมแลกนามบัตรแบบหนึ่งต่อหนึ่ง! ส่วนเพื่อนๆที่มีของขวัญอยากให้มาโกโตะ ก็สามารถมอบให้กับมือเจ้าตัวได้เลยค่ะ
5. พิเศษ! สำหรับทุกคนที่อยากได้ลายเซ็นต์จากมือมาโกโตะ เพียงซื้อสินค้าหน้างานเท่านั้น มาโกโตะก็พร้อมแจกลายเซ็นต์ให้ค่ะ (ไม่บังคับน้า...)

ห้ามพลาด! วันอาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคมนี้ ที่ Center Point Playhouse ชั้น 8 Central World (ฝั่งอิเซตัน)
ซื้อบัตรได้แล้ววันนี้ที่ makoto.pingbook.com

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

รายงานตารางการเดินสายในไทยเล็กน้อย จากข้อมูลที่เก็บมาจากพี่น้องใน MSN ผิดพลาดประการใดก็ต้องขออภัย เพราะเป็นข้อมูลที่สอบถามมา

29/05/2009 เวลา บ่าย 2 โมงครึ่ง : ลงเครื่อง ณ สนามบิน สุวรรณภูมิ [สนามบินไม่น่าย้ายไปที่สุวรรณภูมิเลย ไม่งั้น งานนี้เราอาจจะไม่พลาด] จากข่าวบอกว่า จะพักที่ โรงแรม All season สาธร

29/05/2009 เวลา 17.00-17.30 ที่สยามซอย 2 : ไม่รู้ว่าไปทำไมอะ พอดีไปถามมาเขาก็ไม่ได้บอกรายละเอียด

29/05/2009 เวลา 18.00 -19.00 ที่ [V] SPOT ชั้น 6 สยามดิสคัฟเวอร์รี่ : ถ่ายทอดสด แชนแนล [วี] ไทยแลนด์

30/05/2009 เวลา 11.00 -12.00 ที่Live Radio Show @ True Move Shop At Siam Square Soi2 : ไปออก Love Asian Listen To Asian Paradise 93.5

30/05/2009 เวลา 14.00-17.00 ที่ สุขุมวิท34 : ไม่รู้อีกเช่นกันว่าไปทำอะไร

31/05/2009 เวลา 14.00-17.00 ที่ Center Point Playhouse ชั้น 8 Central World (ฝั่งอิเซตัน)  : Makoto the First Fan Meeting in Bangkok!!!

01/06/2009 เวลา 10.00 น. : ออก J-Channel

เท่าที่รู้มามีเท่านี้ แล้วที่รู้มาก็ไม่รู้ถูกอะปาวด้วย เหอๆ รู้แต่ตอนนี้ เริ่มตื่นเต้นแล้วที่จะได้เจอมาโกโตะอีกครั้ง ^^ คลิปจาก youtube ด้านบนก็เก่าพอควร เอาเป็นน้ำจิ้มๆ กระหายอยากเล็กน้อย